In deze derde aflevering van onze grote saga « De wonderen der natuur » wil ik een verrassende maar tevens uiterst interessante ontdekking met u delen, nml. het ontstaan van een nieuwe soort parentus hockeyeri. Hieronder, voor de goede orde, de zes soorten die tot op heden officieel geïnventariseerd waren.

De parentus hockeyeri absentus: deze soort is maar heel zelden te bespeuren in de buurt van shuttle stopplaatsen, van de clubparking of de carpool parking en is dan ook vaak miskend, want hij beperkt zich meestal tot zijn natuurlijke habitat – de wagen – waardoor hij als redelijk ongevaarlijk wordt beschouwd.

De parentus hockeyeri importantus: bijzonder graag gezien door hockey clubs, want hij beschikt over een ongelofelijk getalenteerd kroost, waardoor hij van een aanzienlijk respect geniet, wat hem de aanlokkelijke voorstellen van concurrerende clubs moet doen vergeten.  

De parentus hockeyeri criticus: heel irritant en vaak voorkomend specimen,  dat  steeds op de loer ligt voor het minste slordigheidje of onbeduidende foutje, waar hij ongebreideld kritiek kan over spuien, er zorgvuldig voor zorgend om zelf geen enkel initiatief te nemen dat tot eventuele kritiek zou kunnen leiden.

De parentus hockeyeri implicatus: het ‘febbekakske’ van de clubs, vaak hockeytechnisch onderlegd, staat steeds klaar om met de glimlach een helpende hand te reiken, cumuleert met veel enthousiasme de functies van manager, coach, verantwoordelijke, chauffeur,… Deze soort is echter met uitsterven bedreigd, want te vaak verwaarloosd, ondanks het feit dat ze van vitaal belang is voor de goede werking van de club. 

De parentus hockeyeri imbubilis: soort die zichzelf graag bezig hoort, vaak langs de kant van het veld staat te roepen en wiens – gegronde of ongegronde – commentaar door de enen aanbeden wordt en bij anderen de grootste wrevel opwekt, maar die uiteindelijk niet veel kwaads doet en vaak bereid is om actief mee te werken aan het clubleven, mits de nodige bewondering voor zijn engagement.

De parentus hockeyeri scepticus: deze hockeytechnisch minder onderlegde – doch niet geheel onwetende – soort wordt gekenmerkt door een uitgesproken persoonlijkheid en gestaafde meningen die hij met anderen wil delen, met de bedoeling om zijn – vaak terechte – boodschappen geleidelijk over te brengen.

Tot op heden gingen al deze soorten met elkaar om, zonder enige melding van hybridisatie of kruising. U begrijpt dus mijn verstomming toen ik onlangs een parentus hockeyeri implicatus scepticus criticus tegen het lijf liep. Dit schudt alle gevestigde theorieën door elkaar en zal de responsabilus clubi verplichten om zijn aanpak radicaal te wijzigen.

Deze is gewoon om de klachten van de parentus hockeyeri criticus naast zich neer te leggen, om zijn uiterste best te doen voor de parentus hockeyeri importantus of om geduldig te luisteren naar de parentus hockeyeri imbubilis. Maar de responsabilus clubi staat met zijn handen in het haar tegenover deze nieuwe soort die in geen enkel boek of handleiding vermeld staat. 

Dit is nochtans een heel interessante soort. Zonder enige pretentie, met aandacht voor het welzijn van zijn kinderen en bezorgd om de goede verstandhouding en sfeer binnen de club, stelt de parentus hockeyeri implicatus scepticus criticus zich vragen die de moeite waard zijn om met de nodige aandacht te worden beschouwd. Want de commentaar van de parentus hockeyeri implicatus scepticus criticus is meer dan kritiek. Het is de uiting van de wil om een bekommernis te delen met de responsabilus clubi, maar die hij soms amper durft uit te spreken omdat hij het gevoel heeft steeds afgesnauwd te worden. 

Misschien zou een neutrale tussenpersoon de responsabilus clubi en de parentus hockeyeri implicatus scepticus criticus dichter bij elkaar kunnen brengen … wat denkt u van een parentus hockeyeri communicandus?